يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى ايشان كه بگرويدند . كُونُوا قَوَّامِينَ به حق گفتن بپاى ايستيد ، لِلَّهِ خداى را ، شُهَداءَ گواهان باشيد ( 1 ) ، بِالْقِسْطِ بداد و راستى ، وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ و شما را بر آن مداراد و بدان مياراد ، شَنَآنُ قَوْمٍ دشمنى گروهى ، عَلى أَلَّا تَعْدِلُوا بر آنكه راست نرويد و راست نگوييد ، اعْدِلُوا راست گوئيد و راست رويد ، هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى اين چنين نزديكتر بود بپرهيزگارى [ و از جور و ميل دورى ] ، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد از خشم خداى ، إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ ( 8 ) كه اللَّه دانا است به آنچه شما ميكنيد . وَعَدَ اللَّهُ وعده داد خداى ، الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ايشان را كه بگرويدند و كارهاى نيك كردند ، لَهُمْ مَغْفِرَةٌ ايشان را آمرزش است ، وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 9 ) و مزد بزرگوار . وَ الَّذِينَ كَفَرُوا و ايشان كه كافر شدند ، وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا و بدروغ داشتند سخنان ما ، أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ ( 10 ) ، ايشانند كه آتشيانند . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى ايشان كه بگرويدند ، اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ياد كنيد و ياد داريد نعمت اللَّه بر خويشتن ، إِذْ هَمَّ قَوْمٌ آن گه كه آهنگ كرد گروهى ، أَنْ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ كه دست بگشايند و دست گذارند بشما ببدى ، فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ بازداشت اللَّه دستهاى ايشان از شما ، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد از [ خشم ] خداى [ و عذاب خداى ، و نسپاسى ننماييد ( 2 ) ] ، وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 11 ) و چنين ( 3 ) باد كه با خدا باد كار سپردن و پشتى داشتن گرويدگان . وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ خداى پيمان ستد از بنى اسرائيل ، وَ بَعَثْنا و فرستاديم ، مِنْهُمُ از ايشان ، اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً دوازده نقيب ، وَ قالَ اللَّهُ

--> 1 - نسخهء الف : بيد . 2 - نسخهء الف : و نسپاس مبيد . 3 - نسخهء الف : ايدون .